Αναζήτηση
  • Orestis Kasinopoulos

Καθημερινές Απλές Ιστορίες: Ο παππούς και η γιαγιά

Ενημερώθηκε: Απρ 6


Φωτογραφία: Δανάη Ρενιέρη

Υποκατάστημα Τράπεζας Κύπρου - Πρωινό Πέμπτης - 39 βαθμοί

Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, θα ‘ταν δεν θα ‘ταν 80 - 85 ετών. Ο παππούς με μπαστουνάκι, η γιαγιά δίπλα του σταθερή αξία, λίγο πιο γερή (ή νεότερη) στα πόδια, να τον στηρίζει βήμα βήμα από την άλλη. Η διέξοδος τους από το σπίτι. Με πολύ αργά και προσεκτικά βήματα προσεγγίζουν την τελευταίας τεχνολογίας πόρτα ασφαλείας του υποκαταστήματος.

Μπαίνουμε μαζί μέσα στην high-tech ηλεκτρική είσοδο. Περιμένω 2-3 δευτερόλεπτα αν η γιαγιά θα πατήσει το κουμπί δίπλα της για να ανοίξει η πόρτα. Συνειδητοποιώ οτι ζητώ πολλά, και το πατάω εγώ διακριτικά, με καλή καρδιά φυσικά.

5 ταμεία εξυπηρετούν, 12 άτομα μπροστά μας σειρά. 11 Κύπριοι πολίτες και 1 έγχρωμη φοιτήτρια.

Ο παππούς και η γιαγιά σαστίζουν για λίγο (και εγώ μαζί τους). Τους (μας) έπιασε απροετοίμαστους το σκηνικό. Επεξεργάζονται το πλάνο τους. Η γιαγιά βοηθάει τον παππού να καθίσει σε ένα κάθισμα και περιμένει στη σειρά. Τους παραχωρώ τη θέση μου - το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω.

2-3 απεγνωσμένες αλλά με αξιοπρέπεια προσπάθειες από τη γιαγιά και το παππού να πάρουν λίγη σημασία από τους υπαλλήλους για να εξυπηρετηθούν λίγο γρηγορότερα. Άδικος κόπος. Χαμόγελα (προσποιητά;) και “περιμένετε τη σειρά σας παρακαλώ”.

Ψάχνω να δω αν υπάρχουν καθόλου πινακίδες που να λένε άτομα με αναπηρία ή ειδικές ανάγκες έχουν προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση. Καμία τύχη. Τα λεπτά περνάνε.

11 Κύπριοι, κανείς δεν παραχώρησε άλλος τη θέση του, παρά μόνο η έγχρωμη φοιτήτρια, με χαμόγελο (αυθεντικό). Η γιαγιά με ευγνωμοσύνη περνάει μπροστά, φωνάζει και τον μπάρμπα και πάνε να εξυπηρετηθούν.

Σκέφτομαι με το απλό μου το μυαλό.

- Γολγοθάς για τον παππού και τη γιαγιά μια τέτοια απλή καθημερινή βόλτα. - Αν εμείς οι ίδιοι δεν βοηθήσουμε τους συμπολίτες μας, ποιος θα τους βοηθήσει; - Αν ο παππού/γιαγιά των υπαλλήλων ερχόταν για εξυπηρέτηση, θα τους ειπωθεί: "περίμενε τη σειρά σου" ή έλα να σε εξυπηρετήσουμε στο γραφείο; - Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει μια πινακίδα για ταχεία εξυπηρέτηση ατόμων με ειδικές ανάγκες; - Αν δεν το απαιτήσουμε εμείς, τότε όταν θα είμαστε στα 80 μας δεν θα έχουμε την ίδια αντιμετώπιση; - Αν η έγχρωμη φοιτήτρια δίνει το παράδειγμα, εμείς τα κρατάμε αυτά η απλά μένουμε πιστοί στις προκαταλήψεις μας και τα βιαστικά συμπεράσματα μας; - Aν όλοι κάναμε μόνο ένα "random act of kindness" την ημέρα, πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, και πόσο καλύτερα θα νιώθαμε εμείς;

Η γιαγιά και ο παππούς, ασταμάτητοι. Συνέχισαν τη βόλτα τους στην EPIC.

Εύχομαι να πήραν καλύτερη εξυπηρέτηση από εκεί.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου, Λευκωσία _____________________________

Ορέστης Κασινόπουλος, Ph.D. Κλινικός Ψυχολόγος

0 προβολές
Στοιχεία Επικοινωνίας:
​Δάμωνος 14, Διαμ. 52, 2064 Στρόβολος,
Λευκωσία

T:+357 99454398

E: orestiskas@gmail.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black YouTube Icon

© 2023 by Personal Life Coach. Proudly created with Wix.com